เที่ยวไปเรื่อย » หนึ่งในยอดขุนพลผู้สถาปนาแผ่นดินราชวงศ์เหวียนแห่งอันนัม แต่มีจุดจบที่ไม่สวยงาม

หนึ่งในยอดขุนพลผู้สถาปนาแผ่นดินราชวงศ์เหวียนแห่งอันนัม แต่มีจุดจบที่ไม่สวยงาม

3 มีนาคม 2018
218   0

เหวียนวั่นแท็น (Nguyễn Văn Thành/阮文誠 ค.ศ.1758-1817)

เป็นชาวอำเภอกว่างเดียน (Huyện Quảng Điền/縣廣田) แห่งเมืองเว้ (Tỉnh Thừa Thiên – Huế/省承天-化) เดิมเป็นนายทหารคนสนิทของเหวียนฟุกต่วน (Nguyễn Phúc Thuần/阮福淳) หนึ่งในผู้นำคนสำคัญของกลุ่มขุนนางตระกูลเหวียนในยุคราชวงศ์เลยุคหลัง ต่อมาหลังจากที่เหวียนฟุกต่วนถึงแก่กรรมในสงครามปราบกบฎเตยเซิน เหวียนวั่นแท็นจึงย้ายมาเป็นนายทหารผู้ติดตามของเหวียนฟุกอัน (Nguyễn Phúc Ánh/阮福暎) ทายาทที่เหลืออยู่ของตระกูลเหวียนในเวลานั้น

ในปี ค.ศ.1783 เมืองไคดินห์(Phủ Gia Định/府嘉定) ฐานที่มั่นหลักแห่งสุดท้ายของฝ่ายตระกูลเหวียนถูกพวกกบฎเตยเซินตีแตก เหวียนฟุกอันจำต้องหลบหนีจากการไล่ล่าของพวกเตยเซินมายังรัฐสยามเพื่อขอความช่วยเหลือ เหวียนวั่นแท็นเป็นหนึ่งในองครักษ์คนสนิทที่ติดตามคุ้มครองคุณชายเหวียนมายังสยามด้วย

 

ในปี ค.ศ.1784 ทางด้านกรุงสยามนั้น พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชแห่งกรุงรัตนโกสินทร์

โปรดเกล้าฯ ให้ สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าตัน กรมหลวงเทพหริรักษ์ เป็นแม่ทัพ นำไพร่พลสองหมื่นนาย เรือรบ 300 ลำ นำกำลังไปช่วยเหวียนฟุกอันสู้รบกับกบฎเตยเซินที่เมืองเกียนซาง (Kiên Giang) พร้อมด้วยทหารราบอีกสามหมื่นนายบุกจากทางด้านเขมรสู่เมืองอันซาง (An Giang) เหวียนฟุกอันให้โชวันเตี๊ยบ (Châu Văn Tiếp /朱文接) เป็นแม่ทัพร่วม นำกองทัพของตนไปร่วมกับสยามสู้รบกับพวกเตยเซิน

ปรากฎว่ากองทัพพันธมิตรสยาม-เหวียนพ่ายแพ้ในการรบที่อำเภอหม่างดิ้ต (Mang Thít) เมืองวินห์ลอง (Vĩnh Long) นายพลโชวันเดี๊ยบตายในที่รบ สยามสูญเสียทหารไปกว่าสองหมื่นนาย ด้านการรบทางทะเลนั้น กองทัพเรือสยามก็พ่ายแพ้ในการสู้รบที่เกาะโต่ชู (Thổ Chu) บริเวณใกล้กับเกาะกูด จังหวัดตราดในปัจจุบัน เหวียนฟุกอันซึ่งตามกองทัพเรือสยามไปด้วยเมื่อเห็นเช่นนั้น จึงตัดสินใจไม่กลับไปยังสยามอีก บากหน้าเดินทางไปหาวิธีการจัดกองทัพมาสู้กับพวกเตยเซินต่อไป โดยมีเหวียนวั่นแท็นติดตามไปด้วย

ต่อมาด้วยความช่วยเหลือของฝรั่งเศส เหวียนฟุกอันจึงสามารถตั้งกองทัพขึ้นมาได้ใหม่อีกครั้ง เขาจึงมอบหมายให้เหวียนวั่นแท็นเป็นผู้นำทัพคนสำคัญในการชิงแผ่นดินจากพวกเตยเซิน ในปี ค.ศ.1787 เหวียนฟุกอันเดินทางกลับมายังเมืองไคดินห์ซึ่งยึดคืนจากพวกเตยเซินได้สำเร็จ ปี ค.ศ.1790 ให้เหวียนวั่นแท็นนำทัพเข้าโจมตีเมืองบิ่นถ่วน (Tỉnh Bình Thuận/省平順) แต่ประสบความล้มเหลว

 

ต่อมาหลังกองทัพเหวียนได้รับชัยชนะในยุทธนาวีอ่าวถินาย (施耐港(Đầm Thị Nại)

เหวียนวั่นแท็นฉวยโอกาสนำทัพเข้าโจมตีเมืองบิ่นถ่วนอีกครั้ง จนยึดเมืองได้สำเร็จ และไล่ล่าจับกุมตัวเจ้าเมืองซึ่งเป็นขุนนางของราชวงศ์เตยเซินได้

ในปี ค.ศ.1798 เหวียนวั่นเบ่า (Nguyễn Văn Bảo/阮文寶) เชื้อพระวงศ์ราชวงศ์เตยเซิน คิดวางแผนจะชิงบัลลังก์ตั้งตนเป็นกษัตริย์ จึงส่งคนมาติดต่อกับเหวียนฟุกอัน ให้ยกทัพมาช่วยตนชิงบัลลังก์ โดยจะแบ่งแผ่นดินกันปกครอง แต่ความลับรั่วไหล พระเจ้าเหวียนกวางกร่าน (Nguyễn Quang Toản/阮光纘) ทรงทราบ จึงมีรับสั่งให้จับกุมตัวเหวียนวั่นเบ่าประหารชีวิต

ปีต่อมา เหวียนฟุกอันตัดสินยกทัพปราบเหนือ ขจัดราชวงศ์เตยเซินให้สิ้นซาก เหวียนวั่นแท็นเป็นหนึ่งในนายทัพคนสำคัญในศึกคราวนั้น ปรากฎว่า กองทัพของเขาต้องเผชิญหน้ากับโววั่นสง (Vũ Văn Dũng/武文勇) หนึ่งในเจ็ดขุนพลพยัคฆ์ของเตยเซิน (西山七虎將) สองฝ่ายผลัดกันรุก ผลัดกันรับอย่างเข้มแข็งห้าวหาญ แต่สุดท้ายฝ่ายเหวียนฟุกอันรบชนะ ยึดเมืองบิ่นดิงห์ (Bình Định) ซึ่งเป็นบ้านเกิดของเหวียนเหวะ (Nguyễn Huệ/阮惠) ผู้สถาปนาราชวงศ์เตยเซิน ได้สำเร็จ และยกทัพตะลุยต่อไปจนสามารถยึดพระนครทังลองของราชวงศ์เตยเซิน จับพระเจ้ากวางกร่านประหารชีวิตในปี ค.ศ.1802 เป็นอันสิ้นสุดราชวงศ์เตยเซินแต่เพียงเท่านี้

เมื่อเหวียนฟุกอันสถาปนาตนเป็นจักรพรรดิยาลอง (Gia Long/嘉隆) สถาปนาราชวงศ์เหวียนแล้ว พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ แต่งตั้งให้เหวียนวั่นแท็นเป็นข้าหลวงใหญ่ปกครองภาคเหนือ (北城总镇) เพื่อให้เขาทำหน้าที่ปราบปรามกลุ่มกำลังฝ่ายที่จงรักภักดีต่อราชวงศ์เตยเซินที่เหลืออยู่ทางภาคเหนือ และพวกที่ไม่ยอมสยบต่อราชวงศ์เหวียนให้สิ้นซาก จนกระทั่งปี ค.ศ.1810 พระเจ้ายาลองมีพระบรมราชโองการเรียกตัวเหวียนวั่นแท็นกลับพระนครเว้ เพื่อให้เขาทำหน้าที่ผู้อำนวยการชำระประมวลกฎหมายที่ใช้การปกครองแผ่นดินขึ้นใหม่ ประมวลกฎหมายฉบับนี้เรียกว่า “ประมวลกฎหมายยาลอง (嘉隆律书)” จนเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ.1815

แต่ทว่า หลังจากแผ่นดินเวียดนามสงบสุขแล้ว ราชสำนักเหวียนกลับร้อนระอุขึ้นอีก โดยเฉพาะระหว่างเหล่าขุนนางผู้สถาปนาประเทศนั้นเกิดความขัดแย้งกันขึ้น เหวียนวั่นแท็นเองก็หลีกเลี่ยงวงจรนี้ไม่พ้น เขาเกิดความขัดแย้งกับเลวั่นเดี๊ยต (Lê Văn Duyệt/黎文悅) นายพลเรือขันทีซึ่งสร้างความชอบในสงครามก่อตั้งราชวงศ์เหวียนไว้มากที่สุดคนหนึ่ง และเป็นไว้วางพระทัยของพระเจ้ายาลองยิ่ง

และความบาดหมางกับเลวั่นเดี๊ยตนี่เองที่ทำให้เหวียนวั่นแท็นต้องพบกับจุดจบอันน่าเศร้าในภายหลัง

ในปี ค.ศ.1817 เลวั่นเดี๊ยตกราบทูลฟ้องร้องต่อพระเจ้ายาลองว่า เหวียนวั่นฉวน (阮文诠) บุตรชายของเหวียนวั่นแท็น เขียนบทกวีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ พระเจ้ายาลองทรงกริ้วมาก จึงโปรดให้จับกุมตัวเหวียนวั่นแท็นสองพ่อลูกจำคุก และโปรดให้เลวั่นเดี๊ยตทำการสอบสวน เลวั่นเดี๊ยตลงทัณฑ์ทรมานเหวียนวั่นฉวนอย่างหนักจนทนไม่ไหว จำยอมรับสารภาพ พระเจ้ายาลองจึงมีรับสั่งให้ประหารชีวิตเหวียนวั่นฉวน

เหวียนวั่นแท็นเมื่อทราบข่าวว่าบุตรชายถูกประหารชีวิตอย่างไม่เป็นธรรม ก็โกรธแค้นระคนเสียใจหนัก จึงตัดสินใจพลีชีพด้วยการดื่มยาพิษฆ่าตัวตายในคุกเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ของตนเยี่ยงชายชาติทหาร ปิดฉากชีวิตของยอดขุนพลผู้สถาปนาราชวงศ์เหวียนอย่างน่าเศร้าแต่เพียงเท่านี้…

จบ…